دانشگاه علوم پزشکی سمنان
برگزاری کنفرانس علمی «مداخلات روانی-اجتماعی در شرایط جنگ و پساجنگ» در دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان
کنفرانس علمی مداخلات روانی-اجتماعی در شرایط جنگ و پساجنگ با تدریس اساتید برجسته و حضور ۵۰ نفر از روانشناسان و مددکاران دانشگاه علوم پزشکی سمنان، با هدف ارتقای تابآوری و بررسی نقش مکمل تیمهای درمانی در سالن امام جواد (ع) برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان، کنفرانس علمی تخصصی با موضوع مداخلات روانی و اجتماعی در شرایط بحرانی، با حضور روانشناسان و مددکاران مراکز تابعه در سالن امام جواد (ع) برگزار شد.
به همت واحد پیوند و درمان بیماریهای معاونت درمان، نشست علمی «مداخلات روانی-اجتماعی در شرایط جنگ و پساجنگ» با هدف ارتقای سطح علمی و توانمندسازی کادر تخصصی در حوزه تابآوری و مدیریت بحران، در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ تشکیل گردید. در این دوره آموزشی که با حضور بیش از ۵۰ نفر از متخصصان برگزار شد، ابعاد مختلف مواجهه با آسیبهای روانی ناشی از شرایط حاد مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.
حضور اساتید برجسته و بررسی تخصصی ابعاد تابآوری
این کنفرانس با تدریس اساتید و صاحبنظران برجسته کشوری از جمله دکتر نیلوفر صفایی، دکتر باباخانیان، دکتر بهروز کارگری و دکتر حوا سامخانیانی برگزار شد. سخنرانان در این نشست، موضوع مداخلات روانی و اجتماعی را از سه منظر کلیدی روانپزشکی، روانشناسی و مددکاری اجتماعی کالبدشکافی کردند.
دکتر سامخانیان در بخشی از این نشست با تأکید بر مفهوم تابآوری اظهار داشت: «بحران همیشه با ابهام همراه است. بیمار در شرایط بحرانی، به صورت همزمان با آشفتگی ذهنی و فروپاشی ساختار زندگی معمول مواجه میشود. بدون هماهنگی میان تیمهای روانشناسی و مددکاری، حتی اگر درمان پزشکی موفقیتآمیز باشد، کیفیت زندگی و سلامت انسانی بیمار با چالش جدی روبرو خواهد بود.»
نقش مکمل روانشناسان و مددکاران اجتماعی در خط مقدم سلامت
یکی از محورهای اصلی این کنفرانس، تبیین جایگاه حیاتی متخصصان سلامت روان در مراکز درمانی بود. کارشناسان حاضر در نشست تأکید کردند که نقش روانشناسان و مددکاران در شرایط بحرانی (مانند جنگ، پاندمیها و حوادث طبیعی) مکمل یکدیگر است:
- روانشناسان: بر جنبههای شناختی، عاطفی و رفتاری تمرکز کرده و به مدیریت آشفتگیهای ذهنی بیمار میپردازند.
- مددکاران اجتماعی: با تمرکز بر جنبههای محیطی و ساختاری، به عنوان پل ارتباطی بین «بیمار/خانواده» و «سیستم درمانی/جامعه» عمل میکنند.
ضرورت کاهش آسیبهای روانی در شرایط پساجنگ
در پایان این دوره، بر ضرورت تداوم آموزشهای تخصصی برای کاهش آسیبهای روانی و افزایش سازگاری اجتماعی تأکید شد. این کنفرانس علمی با هدف تسهیل روند درمان و ارتقای تابآوری در خط مقدم سلامت روان، گامی مؤثر در جهت آمادهسازی کادر درمان برای مواجهه با بحرانهای احتمالی در سطح استان ارزیابی شد.